Давадан бездим
28 Янв 2009 | Дигер
Мен тюкянгъа кирип, бир къач дакъкъа ичинде аладжакъ шейлеримни алып чыкътым. Бакъсам, тюкян огюндеки мейданчыкътаки машина янында бир инспектор протокол язмакъта. Онынъ янына бардым да: «Быракъ шуны, биринджи кересинде багъышла», - дедим. О къулакъ асмады. Джореме тёлемек ичюн квитанция язмакъны девам этти. Мен даянып оламадым ве онъа инат миллетчи олгъаныны айттым. О исе машина копчеклерининъ ризнасы ашалгъан, деп экинджи квитанция язды. Мен даа бетер ачувландым. Козюне бакъып, таш юрекли адам экенсинъ, дедим. О учюнджи квитанцияны язмагъа тутунды. Мен онъа серсем олгъаныны айттым.
Бойлеликнен 20 дакъкъагъадже мен оны акъаретлеп турдым, о исе квитанция яза берди. Ахыр-сонъу мен бу давадан бездим ве тюкян артында тургъан машинам тарафкъа кеттим.
Къадыным аякъ устюнде тура да!
Автобуста кеткен бир акъай сёгюне:
- Шимдики яшларгъа бакъ! Тербиесиз, юзьсюз, утанмакъ бильмейлер, озьлеринден буюклерге ер бермейлер!
Кондуктор онынъ янына бара да:
- Я сиз отургъычта отурып кетесиз де.
- Мен отурам, амма меним къадыным аякъ устюнде тура.
Фикирлер
Фикирлеринизи языныз